มีสุภาษิตกล่าวว่า ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าของฟรี...และนั่นเป็นความจริงอย่างยิ่ง ผมเข้าไปหาหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูเหมือนกำลังมีปัญหา เธอเดินเตร็ดเตร่อยู่หน้าร้านสะดวกซื้อในย่านบันเทิง เธอมีรูปลักษณ์เหมือนหญิงสาวที่มีปัญหาทางจิตใจแบบทั่วไปที่พบได้ในคาบูคิโจ และเธอแต่งตัวในสไตล์ที่ดูไม่น่าไว้ใจ เมื่อผมเสนอจะซื้ออะไรให้เธอกิน เธอก็เดินตามผมกลับไปที่บ้านอย่างเต็มใจ ผมให้แค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับเธอ แต่เธอกลับติดผมเพราะผมใจดีกับเธอเล็กน้อย ผมอยากตอบแทนความใจดีของเธอ...